حضور و غیاب !

هرچند باید اقرار کنم که خود در دوره هایی از تحصیل، از این نظر دانش آموز و دانشجوی منضبطی نبوده ام، اما از ابتدای استخدام در دانشگاه، همیشه حضور و غیاب دانشجویان را در آغاز کلاس انجام می دهم و هر کس که حتی دقایقی دیر به کلاس بیاید، غایب تلقی می گردد. دلیل این کار هم، بی نظمی های مفرط دانشجویان در ورود به کلاس است. به هر حال خوب یا بد، این شیوه ای بوده که من همواره به کار بسته ام و در آینده نیز به کار خواهم بست. هرچند می دانم دانشجویان آن را نمی پسندند و گاهی نهان یا آشکار به آن اعتراض می کنند. اما خاطره ای هم از این ماجرا دارم که بر می گردد به چند سال قبل: کلاسی داشتم به نام اسلام شناسی در غرب که دانشجویان ورودی سال ۷۶ در آن شرکت می کردند و کم و بیش با این شیوه من کنار آمده بودند. یک روز ساعت ۸ وقتی کلاس تشکیل شد و شروع به حضور و غیاب کردم، به نام یکی از دانشجویان (خانم محمودی) که رسیدم، ناگهان همهمه ای درگرفت و چند لحظه بعد معلوم شد که خانم محمودی تصادف کرده و اکنون غایب است. ماجرای تصادف او هم این بود که در حالی که پایین خوابگاه منتظر رسیدن اتوبوس دانشگاه بوده، ناگهان یادش آمده که کتاب یا جزوه ای را در اتاقش جا گذاشته است. چون فرصت کم بوده و او نیز می دانسته که اگر دیر به کلاس برسد، برایش غیبت ثبت خواهد شد، با عجله بر گشته تا خود را به خوابگاه برساند و پیش از آمدن و حرکت سرویس دانشگاه دوباره به ایستگاه برگردد، ولی در همین لحظه اتوبوسی دیگر سر رسیده و او که در آن لحظه تمرکز چندانی نداشته، با اتوبوس برخورد کرده و نقش زمین شده است. دوستانش خبر می دادند که سرش به اتوبوس خورده و او را به بیمارستان برده اند و چون خودشان به سرعت آمده بودند که به کلاس برسند، خبر دقیقی از حال او نداشتند. نگران شدم. احساس تقصیری نمی کردم، ولی دلواپس بودم که مبادا برای خانم محمودی اتفاقی افتاده باشد. خوشبختانه چنین نشده بود و او سالم و سرحال به دانشکده برگشت. خانم محمودی الآن در نیشابور دبیر آموزش و پرورش است و چند سال پیش که من مدتی را در دانشکده هنر این شهر خدمت می کردم، یک بار لطف کرد و به دیدنم آمد. از آن ماجرا نیز با هم حرف زدیم و خندیدیم.      

/ 5 نظر / 10 بازدید
بهار

سلام جناب استاد سختگيري باعث مي شود كه دانشجو در برنامه اس نظم داشته باشد و اين خيلي خوب است اگر در تمام زندگي نظم و ترتيبي وجود داشته باشد. البته نظم نه چارچوب .به كلبه منم سر بزنيد خوشحال ميشم. ممنون

مهدی شریفی

سلام استاد این که معلمی برای حضور و غیاب یک رویه ثابتی را انتخاب کند ، با عدالت سازگار است و عدالت والاترین فضیلتهاست. اما برخورد از سر همدردی نیز خود عنصر والای دیگری است که در مواردی عدالت را پشت سر میگذارد.

مسعود

باور بفرما که همه ی تلاشم را دارم می کنم تا ابندا به خودم مسلط بشوم و سپس کارهایم را به انجام برسانم اما ...

سید حسن مهدیخانی

باعرض سلام وخسته نباشیدخدمت استاد بزرگوارم جناب آقای دکتر قنوات چند مدتی است که وبلاکشما رامطالعه می کنم مطالب خیلی خوبی دارد ولی جالبتر ازهمهمطلی اخیرتان درباره حضوروغیاب کلاسها مرا به یادخاطرات دوران دانشجویی و ورودیهای سال76انداخت.به یاد کلاس تاریخ تشیع1 افتادم که یک روز به شوخی باآقای ابراهیم پور, آقای ذکاوتی رادراتاق کمیته ورزشی زندانی کردیم وازحضور درکلاس شما محرومش کردیم.