نگارش تاریخ انقلاب؛ سهل و ممتنع

می گویند مورخ نامدار معاصر، عباس اقبال آشتیانی، عقیده داشته است که تاریخ هر واقعه را تنها با گذشت یک قرن از آن می توان نوشت. برخی این سخن را نمی پسندند، ولی به نظر می رسد سخن عباس اقبال چندان بی بهره از حقیقت نباشد و اگر در مورد هر حادثه و رخداد تاریخی صادق نباشد، در مورد حوادث بزرگ و پردامنه صدق می کند. نمونه مشخص آن انقلاب اسلامی سال 1357 در ایران است. در باره انقلاب کتابهای مختلفی نوشته شده و نگارش چنین آثاری همچنان ادامه دارد. آنچه این کار را تسهیل کرده است، فراوانی اطلاعات در باره این رخداد است، با وجود این باید  گفت که به دلیل تأثیرات گسترده سیاسی، اجتماعی، دینی و اقتصادی انقلاب، واقعا نمی توان هیچ یک از این کتابها را از جامعیت و دقت کافی برخوردار دانست، به این دلیل روشن که هنوز تب و تاب این واقعه فروکش نکرده و برخی تأثیرات آن هم اکنون در حال وقوع  و بروز است. بنابراین در عین حالی که باید از نگارش هر کتاب تاریخی در باره انقلاب استقبال کرد، نباید هیچ یک از این کتب را اثری جامع و دقیق در این باره تلقی کرد، زیرا اصولا نگارش چنین اثری تا آینده ای نامعلوم ناممکن است. این البته به معنی تعطیل کردن تاریخنگاری این رخداد نیست بلکه به این معنی است که در این مرحله، مورخان معاصر باید به جای کوشش برای ارائه تحلیل های شتابزده از این واقعه که مشی سیاستمداران است، به مفیدترین و عملی ترین کار ممکن بپردازند  و آن  گردآوری اسناد است. به این وسیله می توان زمینه نگارش تاریخ انقلاب در آینده را فراهم آورد.    

/ 1 نظر / 10 بازدید
zahra nuruzi

سلام.به نظرم هماهنگی باگروههای تاریخ معاصر در خارج کشور خوب باشد.مثلا یکی از تحقیقات خوب در زمینه تاریخ انقلاب اسلامیایران اثر نیکی کدی و رودی متی است که کسی نمیداند ونمی خواند.همه فکر میکنند تنها کتاب درین زمینه کتاب اقای عمید زنجانی است؟!!