تلویزیون، دکتر شهیدی، نزار القطری

 دکتر شهیدی اتفاقا در باره حادثه کربلا کتابی دارد مهم، به نام پس از پنجاه سال. جز این، کتابی دیگر دارد به نام زندگانی امام سجاد که در آن در باره اربعین هم بحث کرده است، تا آنجا که به خاطر می آورم، ایشان سالها پیش در یکی دو میزگرد تلویزیونی نیز در باره تاریخ عاشورا شرکت و نظراتشان را مطرح کردند. این کتابها در دسترس هستند و فیلم آن میزگردها مسلما در آرشیو تلویزیون موجود است. اکنون سؤال این است که آیا جا نداشت که در این ایام، حداقل مناسب حال، تلویزیون به پخش این میزگردها بپردازد و یا اینکه اصلا میزگردهایی در باره تحلیلهای خاص آن مرحوم در باره تاریخ عاشورا و از آن جمله اربعین تشکیل دهد؟ ظاهرا نظر دست اندرکاران تلویزیون چنین نبود. در عوض آنچه ایشان مناسب تشخیص دادند، مصاحبه ها و نوحه خوانی های نزار القطری بود که تقریبا تمامی شبکه های تلویزیونی را به اشغال خود درآورد. نگارنده قصد ندارد که به اهداف احتمالی تلویزیون در این باره بپردازد، ولی این را می داند که استقبال از نزار القطری نه به دلیل محتوای بلند نوحه های او بود (که دارای چنین محتوایی نبودند) و نه حتی به دلیل زیبایی خاص صدای او (که این ویژگی را هم فاقد است) و نه به هیچ دلیل کیفی دیگر. آنچه به کار ایشان نزد برخی جذابیتی بخشیده است، صرفا یک ویژگی زبانی و آن هم نوحه خواندن یک عرب زبان به فارسی است که به دلیل لهجه خاص چنین فردی جذاب می نماید. همانگونه که یک کودک وقتی سخن می گوید به دلیل عدم احاطه کافی به زبان و تلفظ برخی کلمات به گونه ای خاص، سخنانش جذاب تلقی می گردد. به هرحال سخن این نیست که نباید از نزار القطری چیزی پخش شود، سخن این است که ظاهرا در دانشگاه عمومی ما که تلویزیون باشد، دکتر شهیدی و آثار و تحلیل های او در باره تاریخ عاشورا به اندازه یک نوحه خوان معمولی عرب اهمیت ندارد.

/ 0 نظر / 17 بازدید