« برای خدا مخوان »

سعدی علیه الرّحمه حکایت کرده است که کسی قرآن می خواند، با انکرالاصوات. فردی شنید و گفت: چه می کنی؟ گفت برای خدا قرآن می خوانم. گفت « برای خدا مخوان» که « گر تو قرآن بر این نمط خوانی، ببری رونق مسلمانی». این حکایت گویی حکایت تلویزیون است و پخش سریال شهریار.


از آنرو که دست کاری تاریخ در این فیلم، به حدی رسید که تنها می توان به کارگردان محترم گفت: « این یکی را ساختی، بعد از این دیگر برای خدا مساز» ( آخر آقای تبریزی اخیرا گفته بود قصد دارد فیلمی در باره امام موسی صدر بسازد). در یکی دو قسمت آخر سریال، کار به تحریف آشکار تاریخ کشید و نشان داده شد که شهریار در سال ۱۳۵۷ شعری در باره شهید و شهادت و امام و انقلاب ساخته و به جوانی که به خانه اش پناهنده شده هدیه داده است. متأسفانه باید گفت که این تحریفی آشکار حتی در تاریخ ادبیات است. از این رو که شعر مورد نظر که ابیاتی از آن به صورت گزینشی در فیلم خوانده شد، قصیده ای است که شهریار در سال ۱۳۵۹ یا ۱۳۶۰ در باره جنگ و رزمندگان سروده و در آن به صراحت به ماجرای هویزه ( که در دی ماه ۱۳۵۹ رخ داد) و شهید علم الهدی اشاره شده است. من خود به یاد می آورم که همان موقع، هنگامی که آن مرحوم این شعر را در تلویزیون خواند، اشاره کرد که شنیدن سخنان تنها رزمنده بازمانده از حادثه هویزه از تلویزیون، او را تحت تأثیر قرار داده است. فراموش نمی کنم که همان سالها این قصیده در کتابچه ای چاپ و منتشر گردید. مطلع آن شعر که من ابیاتی از آن را بعد از سالها به خاطر دارم چنین است: سلام ای جنگجویان دلاور / نهنگانی به خاک و خون شناور / سلام ای صخره های صف کشیده / به پیش تانکهای کوه پیکر / ... سلام ای کربلای خون هویزه / حسینت بود با یاران دیگر / ... ولی کارگردان در تحریفی آشکار برای اینکه ثابت کند شهریار در جریان انقلاب نیز به عنوان شاعری انقلابی، در این باره شعری سروده است، این شعر دوران جنگ را گرفته و با زدن سر و ته اش، آن را شعری سروده شده در سال ۱۳۵۷ جا زده است. این کار متأسفانه هم تحریف شخصیت استاد شهریار است، هم تحریف تاریخ انقلاب و جنگ است و هم تحریف تاریخ ادبیات. در چنین وضعی چه می توان گفت جز اینکه بار دیگر از جناب کارگردان محترم و تهیه کنندگان فیلم و ترتیب دهندگان چنین تحریفاتی با اصرار و ابرام خواست که حرمت تاریخ و ادبیات و اشخاص و ... به کنار، اما به خاطر خدا از انجام چنین کارهایی دست بردارند.     

  
نویسنده : ; ساعت ۸:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٢/٢٩
تگ ها : یادداشت